De verkeerde keuze

De verkeerde keuze

Voor mijn werk reis ik jaarlijks ongeveer 50.000 kilometer. Hoe ik naar welke locatie ga, bepaal ik vooraf. Vaak – niet altijd – valt de keus op het vervoermiddel waarbij ik onderweg kan werken. 

Woensdag 4 december 2013: de meteorologen geven een weerswaarschuwing af voor donderdag 5 december. Er is storm op komst en ik voorzie problemen voor mijn reis van Gouda naar Leeuwarden. Die avond, tijdens de verjaardag van mijn schoonmoeder (ze werd 73), gooi ik mijn dilemma in de groep. Neem ik de trein, waarin ik efficiënt nog 4 uur kan werken en geen last van files heb? Pak ik de auto om niet afhankelijk te zijn van vertrektijden en eventuele vertragingsperikelen? Of ga ik thuis werken, verplaats ik mijn afspraken en vergader ik telefonisch? Eigenlijk valt deze optie af,  ik heb 1 afspraak waarbij het belangrijk is om elkaar in de ogen te kunnen kijken.

Met mijn familie besluit ik de situatie te analyseren. We inventariseren de risico’s en nadelige gevolgen ervan, bekijken welke maatregelen mogelijk zijn en stellen de gevolgen vast. Wat mij opvalt: iedereen doet enthousiast mee. Ik hoor zelfs zaken waar ik zelf niet bij stil heb gestaan. Het tijdelijk sluiten van de Afsluitdijk bijvoorbeeld. Ik hak de knoop door: ik neem de trein en houd op de terugweg rekening met vertraging. Aanvullend advies van de groep: ‘houd de berichten in de gaten en ga eerder naar huis als het bar en boos wordt.’

Donderdag 5 december. Storm. Mijn treinreis naar Leeuwarden verloopt probleemloos. Ik ben blij dat ik ben gegaan. Na de werksessies check ik de weersvoorspellingen en treinberichten. Slecht nieuws: na 14.00 uur rijden er geen treinen meer. ‘Dat wordt een overnachting in een hotel’, concludeer ik. Ik schaf wat spulletjes aan en ga bij een hotel de beschikbaarheid na. Maar een overnachting blijkt niet nodig: vanaf 19.00 uur rijden de treinen weer en ik ben om 22.00 uur thuis.

Als ik terugkijk op het proces, heb ik met het nemen van de trein de verkeerde keuze gemaakt. Maar het proces van ‘met elkaar in gesprek gaan’, leverde me wel veel op, zoals extra inzicht in de risico’s die ik liep. Ik ondervond eveneens dat de toekomst zich moeilijk laat voorspellen, waardoor je soms moet improviseren. Maar ik was goed voorbereid, ik kon anticiperen op de situatie. Dankzij risicomanagement pakte de verkeerde keuze toch goed uit. 

 Toren NOS

Over Alex Kammeraat

Marktmanager en specialist schadeverzekeringen. Wereldreiziger en zet zich in voor de medemens.

Delen:

Vindt u dit artikel nuttig?

0 Reacties
Er zijn nog geen reacties.
Wees de eerste met een reactie.

  ?

Velden met een * zijn verplicht

Nieuws in uw mailbox

Elke maand meer over
De waarde van advies in uw mailbox.